Instalacja Proxmox VE na serwerze dedykowanym Hetzner

Serwery dedykowane Hetznera to jeden z tańszych sposobów na własną wirtualizację. Problem w tym, że gotowe obrazy „auto-install" Proxmoxa potrafią nie wstać na konkretnym sprzęcie — zwłaszcza przy instalacji na ZFS-root na realnych dyskach NVMe. Sprawdzona i przewidywalna droga to installimage z Debianem, a Proxmox na wierzchu.

Dlaczego installimage, a nie gotowy obraz ZFS

Automatyczne instalatory ZFS-root bywają zawodne na tym sprzęcie: przy legacy BIOS system nie bootuje, a przy UEFI initramfs nie potrafi zaimportować puli z właściwego dysku. Zamiast walczyć z tym godzinami, instalujemy czysty Debian przez installimage (narzędzie Hetznera w trybie rescue), a potem doinstalowujemy Proxmoxa z oficjalnego repozytorium.

Krok 1: tryb rescue i installimage

Włącz w panelu Hetznera tryb Rescue (Linux 64-bit), zrestartuj serwer i zaloguj się po SSH. Uruchom:

installimage

W kreatorze wybierz Debian (stabilny, wspierany przez Proxmox). Kluczowa jest sekcja partycjonowania.

Krok 2: RAID1 i oddzielny dysk na maszyny

Na dwóch dyskach NVMe rób RAID1 programowy (mdadm), a przestrzeń na maszyny wirtualne trzymaj na osobnej, dużej partycji. Przykładowy układ w konfiguracji installimage:

DRIVE1 /dev/nvme0n1
DRIVE2 /dev/nvme1n1
SWRAID 1
SWRAIDLEVEL 1

PART /boot  ext3   1024M
PART swap   swap   32G
PART /      ext4   80G
PART /var/lib/vz ext4 all

Dzięki temu system operacyjny i dane maszyn są rozdzielone — łatwiej robić kopie, a zapełnienie dysku przez jedną VM nie wywala całego hosta. /var/lib/vz to domyślny storage local Proxmoxa.

Krok 3: instalacja Proxmox VE

Po reinstalacji i restarcie zaloguj się do świeżego Debiana i dodaj repozytorium Proxmoxa:

echo "deb [arch=amd64] http://download.proxmox.com/debian/pve $(. /etc/os-release && echo $VERSION_CODENAME) pve-no-subscription" \
  > /etc/apt/sources.list.d/pve.list
curl -fsSL https://enterprise.proxmox.com/debian/proxmox-release-$(. /etc/os-release && echo $VERSION_CODENAME).gpg \
  -o /etc/apt/trusted.gpg.d/proxmox-release.gpg
apt update && apt full-upgrade -y
apt install -y proxmox-ve postfix open-iscsi

Po instalacji zrestartuj serwer, aby wstał kernel Proxmoxa. Panel będzie dostępny pod https://IP:8006.

Krok 4: sieć i dodatkowe adresy IP

Hetzner routuje główny IP przez bramę z maską /32. Most vmbr0 konfigurujemy w trybie pointopoint:

auto vmbr0
iface vmbr0 inet static
    address   TWOJ_IP/32
    pointopoint 116.202.114.193
    gateway   116.202.114.193
    bridge-ports enp35s0
    bridge-stp off
    bridge-fd 0

Dodatkowe pojedyncze adresy IP zamawia się w panelu Hetznera razem z osobnym MAC. Ten MAC wpina się w kartę sieciową maszyny wirtualnej, a wewnątrz VM ustawia się przydzielony adres z bramą główną i maską /26.

Uwaga na revert konfiguracji sieci: ifreload bywa zawodny przy zdalnej pracy. Zabezpiecz się mechanizmem „awaryjnego przywrócenia sterowanego plikiem-flagą", żeby błąd w sieci nie odciął Cię od serwera.

Co dalej

Masz działający host. Kolejne kroki to: włączenie firewalla Proxmoxa i dostęp po kluczu SSH, konfiguracja kopii zapasowych oraz szablon maszyny z cloud-init. Każdemu z tych tematów poświęcam osobny artykuł.